Συμπληρώνοντας 98 χρόνια ιστορίας η ομαδάρα μας ήθελε να γιορτάσει μαζί με τον κόσμο της τα γενέθλια της και να κεράσει την νίκη σε όλους τους παρευρισκόμενους στο Κλ.Βικελίδης. Και ενώ φαινότανε ότι η γιορτή πήγαινε να χαλάσει τελικά όχι μόνο δεν χάλασε αλλά με μια μεγάλη ανατροπή φθάσαμε σε μια σπουδαία νίκη που την πανηγυρίσαμε όλοι ολόψυχα!

Σε ένα παιχνίδι με λίγες φάσεις αλλά πολλά γκολ ο Μασάδο και οι παίκτες του κατάφεραν να ξεπεράσουν τις ιδιαίτερες συνθήκες που δημιουργήθηκαν κατά την διάρκεια του αγώνα και παίζοντας ουσιαστικά με 10 παίκτες να πετύχουν μέσα σε λίγα λεπτά 3 γκολ και το εφιαλτικό 1-2 να το μετατρέψουν στο θριαμβευτικό 4-2.  Αυτή είναι η ομορφιά του ποδοσφαίρου, αυτά συμβαίνουν όταν έχεις και την τύχη με το μέρος σου. Ο Πανιώνιος ήταν καλά στημένος μέσα στο γήπεδο σε αντίθεση με την ομάδα μας που στο Α ημίχρονο έδειξε μια  ανεξήγητη νωθρότητα που ακόμη και όταν προηγήθηκε με 1-0 από το εξαιρετικό στημένο του Ούμπιντες και την κεφαλιά του Φατί δεν έδειξε να συνέρχεται. Η ισοφάριση ήταν μια λογική συνέπεια της χαλαρότητας που χαρακτήριζε τους παίκτες μας σήμερα αλλά και της κακής ημέρας που βρέθηκε ο νεαρός Τσουκάνης όπου με τις πολλές λανθασμένες τοποθετήσεις και αντιδράσεις του αποτελούσε τον αδύναμο κρίκο της άμυνας από την αρχή του αγώνα. Το τεράστιο λάθος απειρίας του νεαρού που οδήγησε στο δεύτερο γκολ του Πανιώνιου και μας πάγωσε όλους είναι ένα καλό μάθημα προς όλους μας για να μην παρασυρόμαστε και θεωρούμε δεδομένο ότι μπορούμε να χτίσουμε έναν νέο δυνατό ΑΡΗ βασισμένο σχεδόν αποκλειστικά σε κάποιους ταλαντούχους νεαρούς παίκτες. Ιδίως στον χώρο της άμυνας θέλει ιδιαίτερη προσοχή και η εμπειρία μετράει. Βέβαια για να είμαστε δίκαιοι με τον Τσουκάνη ο νεαρός απλά θύμισε τον κακό Μίσελ όπου παρά τις εμφανίσεις του θεωρείτε βασικός και αναντικατάστατος στην ομάδα. Μπορεί ο Μασάδο όπως δικαιολόγησε στην συνέντευξη τύπου να έχει το δικό του σκεπτικό και λόγους που δεν ξεκινάει με όλα τα δυνατά του όπλα από την αρχή και τα αποτελέσματα ως τώρα να τον δικαιώνουν παρόλα αυτά όμως τραυματισμοί όπως προέκυψαν μέσα στην Τούμπα αλλά και σήμερα στερούν την δυνατότητα από την ομάδα να παίξει έστω και ένα ημίχρονο με την πιο καλή της 11αδα και όταν γίνεται αυτό εκτός από την πίεση του χρόνου, μπορεί να υπάρχουν τραυματισμοί σαν του Ακόστα και του Ντίκο αλλά μπορεί και ήδη να έχει η ζημιά και η ομάδα μας να κυνηγάει τον αντίπαλο στο σκορ. Έτσι λοιπόν όταν έγιναν οι διορθωτικές κινήσεις με τους Γιαννιώτα, Τριανταφυλλάκο και τον Παπαζαχαρία να παίζει αναγκαστικά στην φυσική του θέση όπου αποδίδει και καλύτερα είδαμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ, έναν παθιασμένο ΑΡΗ που δεν άφησε φάση να πάει χαμένη και έφθασε σε μια πανάξια νίκη. Πάντως αν υπάρχει κάτι φέτος που χαρακτηρίζει το παιχνίδι του ΑΡΗ και θα πρέπει να προσπαθήσουμε να το διατηρήσουμε και του χρόνου είναι αποτελεσματικότητα μας στα στημένα. Δεν θυμάμαι άλλη χρονιά όπου να είχαμε πετύχει τόσα γκολ από τα στημένα και είναι ένα κομμάτι απαραίτητο για κάθε μεγάλη ομάδα μιας και με σχετικά εύκολο τρόπο μπορείς να βγεις από την δύσκολη θέση και να φθάσεις σε πολύτιμες νίκες ακόμη και με μέτρια αγωνιστική παρουσία. Φυσικά το άλλο μεγάλο κεφάλαιο της φετινής χρονιάς στο οποίο πρέπει να δώσουμε συνέχεια είναι σε αυτά τα νέα παιδιά σαν τον Γιαννιώτα, τον Κανούλα, τον Τριανταφυλλάκο που πέτυχε αυτήν την υπέροχη γκολάρα αλλά και τα υπόλοιπα παιδιά που με την παρουσία τους έχουν δώσει πολλές υποσχέσεις για το μέλλον.

Λίγο η άνετη νίκη του μπασκετικού ΑΡΗ, λίγο η βράβευση του τεράστιου Αλέκου Αλεξιάδη(που δυστυχώς δεν πρόλαβα να απολαύσω), λίγο το δαιμονιώδη δεκάλεπτο της ομάδος μας που έγινε η ανατροπή, λίγο οι ευχές του ενός και μοναδικού μπασκετικού θεού Νίκο Γκάλη στα ερτζιανά της πόλης μέσω του ARIS FM 92.8 συνέθεσαν μια άκρως γιορτινή ατμόσφαιρα που μας έφτιαξε όλους πάρα πολύ. Ωραίες μοναδικές Αρειανίδικες στιγμές! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΜΟΥ!